Sunday, December 2, 2007
Saturday, November 24, 2007
ျမစ္က်ိဳးအင္း

သေႏၶဖ်က္ခ်လိုက္တဲ့အခါ
“ငါ” ဆိုတာ အပယ္ခံအျဖစ္
ေပါက္ဖြားရွင္သန္လာခဲ့ရတယ္...
ေသြးထဲမွာ
ငါးဆိုတဲ့ သတၱဝါေတြ ကူးခတ္
ငါ့ကလီစာ ေရေမွာ္ပင္ေတြကို
ကိုက္ျဖတ္စားသုံးၾကရင္းေပါ့...
မိတ္ေဆြ မိုးလာရင္
ငါ့အသားအရည္ေတြ စိုျပည္လို႔
ေရေသာက္ျမစ္မ်ား စိမ္လန္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္..
ေနေရာင္ျပင္းျပန္ရင္
ငါ့ခႏၶာကိုယ္ေျခာက္ခမ္း
အသက္ေငြ႔ေငြ႕ကို ေမာေမာပန္းပန္း
မနားတမ္း ရိႈက္သြင္းရတယ္...
ညေရာက္ရင္ေတာ့
ေငြလမင္းက ငါ့ပါးျပင္ကို
ဆြဲငင္ရႈိက္နမ္း အသစ္တဖန္
လန္းဆန္းရျပန္တယ္...
သို႔....
အသင္လူသားမ်ား
ငါ့အေသြးေတြကို
ေသာက္သုံးၾကပါ...
သင္တို႔ ခ်ိဳးငင္ၾကပါ....
အားလုံးအတြက္
ေနာက္ဆုံးထြက္သက္အထိ
ထာဝစဥ္ ေပးဆပ္ခ်င္တဲ့ငါဟာ
“----------” တစ္ခုသာျဖစ္တယ္...
Friday, November 16, 2007
ၿမိဳ႕သစ္ေခၚသံ
ပတ္ၾကားအက္ေနေသာ လမ္းမမ်ား
အညွိတက္ေနေသာ ေမွာင္ပိန္းပိန္းမီးဂ်စ္ပုံးေနာက္က
ပုပ္အဲ့ေဟာင္နံေနေသာ လမ္းၾကားမ်ား
ဒါ ၅၄သန္းရဲ့ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုျဖစ္တယ္။
ဘတ္စ္ကား မီးခိုးလုံး ညေနခင္းေတြရယ္
အမႈိက္ေကာက္ ဗိုက္ပူနံကားေလးမ်ားရယ္
ထမင္းရည္မဝေသာ ေမြးကင္းစေတြရယ္
ဖေယာင္းတိုင္ပ်ပ်ထဲက ေက်ာင္းသားငယ္ စာအံသံေတြရယ္
ဒါေတြက ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ့ ၾကားေနက် ျမင္ေနက်
ရီေနဆန္မဟုတ္ေသာ ဆင္ေျခဖုံးျပဇာတ္တစ္ပုဒ္လည္း ျဖစ္ရဲ့...
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက “အုန္းေမာင္း”ေခါက္သံလား
အလုိေတာ္ရိေတြရဲ့ “ေတာက္”ေခါက္သံလား
ညကဗ်ာလည္း ေသြးသံရဲလို႔
သက္ႀကီးေခါင္းခ်ခ်ိန္မွာ ေျခာက္ခ်ားစြာနဲ႔
ပုန္းေအာင္းေနၾကရေသာ ညမ်ားစြာလည္းရွိရဲ့...
လူရည္ခၽြန္ႀကီးေတြ
အင္ဂ်င္နီယာႀကီးေတြ
ထိပ္တန္းပါရဂူေတြ
အေက်ာ္အေမာ္အႏုပညာရွင္ေတြ
ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္လို သတၱိေျပာင္သူေတြ
ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ
တသီတတန္း မီးရႈးေဆာင္ၾကဥ္းေပးခဲ့ဘူးတယ္။
ငါတို႔ လူငယ္ေတြ ထမ္းေဆာင္ရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္ခဲ့ေပါ့
ကိုယ့္လက္ကိုေသြးရင္း ၿမိဳ႕ေဟာင္းကိုပစ္လို႔ ၿမိဳ႕သစ္ရဲ့ ေခၚသံ
ငါ့တို႔ရာဇဝင္ကို စ်ာန္သြင္း
ရင္ခြင္တံခါးေတြ ဟင္းလင္းဖြင့္ထားႀကစို႔လား...
Tuesday, November 13, 2007
နထၱိအိတ္
ကၽြန္ေတာ့္အိတ္ထဲတြင္ ေအာက္ပါပစၥည္းမ်ားပါရွိသည္။ ၄င္းတို႔မွာ-
၁။ အသစ္က်ပ္ခၽြတ္မနက္ခင္းမ်ား (ခဏခဏ ေနျမင့္မွထျဖစ္ေသာ)
၂။ သန္းေဝတတ္သည့္ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ (ခဏခဏ ေနာက္က်မွေရာက္ေသာ)
၃။ စက္ရုပ္လူသားမ်ား (အလုပ္သြား....အိမ္ျပန္ ရစ္သမ္ထဲတြင္ လကုန္ရက္ႏွင့္ ေသာၾကာေန႕ကိုေစာင့္ေမ်ွာ္ေနေသာ)
၄။ ေမ့လုိ႔မရျခင္းမ်ား (ေလေအးစက္မတပ္ထားေသာ)
၅။ ဘယ္လက္တစ္ဘက္ (နာရီဝတ္ဆင္ မထားေသာ)
၆။ ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္ (ခဏခဏ ဆာတတ္ေသာ)
၇။ ျပတ္ေရြ႕အလုပ္မ်ား (တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေရႊ႕ခဲ့ေသာ)
၈။ ဟုိးမား၏ lliad ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ (တစ္ခါမွ မဖတ္ဖူးေသးေသာ)
၉။ ဂစ္တာတစ္လုံး (မႈိတက္ေနေသာ)
၁၀။ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ (ေျမျမႈပ္ခံလိုက္ရေသာ)
၁၁။ အျဖဴေရာင္မ်က္ႏွာက်က္တစ္ခု (ၾကယ္အတုမ်ားတလက္လက္ထေနေသာ)
၁၂။ စားလက္စ ပဲနီေစ့မ်ား (ေရခဲေသတၱာထဲတြင္ စည္သြပ္ထားေသာ)
၁၃။ ဓားတစ္လက္(အာခီးလိစ္၏ ေဒါသရည္သုတ္ထားေသာ)
၁၄။ ဘူးခြံတစ္ခု (အထဲတြင္ ဘာမွမထည့္ထားေသာ)
၁၅။ ပန္းသီးတစ္လုံး (အာဒမ္ႏွင့္ ဧဝ မစားခင္ခိုးယူလာေသာ)
၁၆။ အုတ္နီခဲေရာင္ ညေနခင္းမ်ား (မေပါ့တေပၚမိန္းမမ်ား လမ္းသလားေသာ)
၁ရ။ ကတၱရာလမ္းမ်ား (ေဒါခ်ာစိုင္းကာ ျပန္လာေလ့ရွိေသာ)
အစရိွသျဖင့္ တစ္ဆယ့္ခုႏွစ္မ်ိဳးမက ပါဝင္ပါသည္။
Sunday, November 11, 2007
ထြက္ေပါက္ပန္းခ်ီ
စုတ္ခ်က္ေတြက
ဓားသြားအျဖစ္ေျပာင္းသြား
အျဖဴတလက္လက္ ကင္းဗတ္စ္တစ္ခ်ပ္ေပၚမွာ
ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ အလင္းစက္ေတြ
မြစာႀကဲခဲ့ၿပီ...
လမ္းမေပၚမွာ
ရဲ့ရင့္ရင့္အနီေရာင္ေတြ
ေအးစက္တဲ့သံတိုင္ေတြေနာက္
ေၾကာက္ခမန္းလိလိ
လဲေလ်ာင္းခဲ႔ၾကရၿပီ...
လက္ညိႈးတို႔ေရ သင္တို႔ မေကြးခင္
ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ အစာအိမ္ေတြရယ္
က်ည္ကာ အက်ၤီမဝတ္ႏုိင္သူေတြရယ္
နာက်ည္းခ်က္ေတြအတြက္
ဦးေႏွာက္ကို အလုပ္ေပးၾကစမ္းပါ..
ဖန္ဆင္းရွင္သာရွိတယ္ဆိုရင္
ေသနတ္ေတြကို ရုပ္သိမ္းခိုင္းမိမယ္...
ဓား အခ်င္းခ်င္း...
လွံ အခ်င္းခ်င္း...
ေယာက်္ားပီသျခင္းပဲ ေကာင္းတယ္...
ေရာင့္ရဲတတ္တဲ့လူမ်ိဳးတို႔ေရ..
သင္တို႔ေသြးေတြ ရဲရဲနီေၾကာင္းလည္း
ပန္းခ်ီကား တစ္ေနရာရာမွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း ဆိုတဲ့အဓိပၸယ္
နားမလည္တဲ့လူေတြအတြက္
မႈန္းခ်ယ္ျပသရဦးမယ္...